Dous paraísos moi afastados

Quixo onte a casualidade que acabase as dúas series que estaba vendo: The Durrells e The Serpent. No caso da primeira, narra de xeito libre os catro anos que a familia Durrell pasou en Corfú, antes de que o estoupido da Segunda Guerra Mundial a obrigase a retornar a Inglaterra. A serie é unha celebración … Seguir lendo Dous paraísos moi afastados

Kate of Easttown

Cando Titanic gañou o Oscar á mellor película en 1997, o idolatrado Antonio Gasset referiuse a ela como “la película de la chica gorda que se hunde en un barco”. De todos os lugares onde o vate cinéfilo podía poñer o foco para criticar o premio daquela mastodóntica produción, decidiu facelo no físico de Kate … Seguir lendo Kate of Easttown

Grazas a Inditex A Coruña é menos paleta

O xigante da moda xerou unha onda de estupidez premium que mellorou a calidade do postureo coruñés. Dun tempo a esta parte todos os camiños da Coruña conducen a Inditex. Por que abren bares que realmente son escenarios de Instagram? Por que as inmobiliarias especulan aínda máis cos alugueiros dos pisos? Por que se oe … Seguir lendo Grazas a Inditex A Coruña é menos paleta

O conto da princesa Kaguya

Aproveitando a barra libre de Ghibli en Netflix, aproveitei para revisionar O conto da Princesa Kaguya, derradeira obra de Isao Takahata. Para este filme, que tardou uns oito anos en se realizar, creouse un estudio aparte, xa que se traballaba baixo unha nova forma de produción. Foi un auténtico fracaso comercial, o que lle ocasionou … Seguir lendo O conto da princesa Kaguya